Chyłka. Tom 9. Umorzenie

Lekkość pióra Remigiusza Mroza jest wręcz powalająca, a liczba tworzonych przez nie książek przekracza wszelkie normy. To już 9 tom Chyłki, czyli kolejne emocje, kolejne uwikłane i zagadkowe sprawy i bohaterowie, których znamy i uwielbiamy.

Kult Chyłki

Umiejętność wykreowania bohatera, który wzbudza tak ogromne emocje to niewątpliwa sztuka. Chyłka należy do tego rodzaju głównych bohaterów. Świetnie skonstruowana, bardzo wyrazista postać o ciekawej osobowości, tajemniczej historii z ciętym językiem, która nieraz zachowując się naprawdę źle i tak wzbudza same pozytywne odczucia. Ta postać jest na tyle barwna, że doczekała się miłośników nie tylko wśród czytelników, ale także wśród odbiorców ekranizacji jaką jest serial z genialną Magdaleną Cielecką w roli pani mecenas. Choć w 9 tomie „Umorzenie” Chyłka jest w lekkiej niedyspozycji wciąż nie traci swego animuszu, umiejętności wystosowania ripost ciętych jak brzytwa i zamiłowania do rzeczy, które sami uwielbiamy.

Fabuła pełna napięcia

„Umorzenie” naprawdę trzyma poziom. Fabuła wciąga od pierwszych stron a napięcie goni napięcie. Sporo zwrotów akcji, które są trudne do przewidzenia i rozgryzienia powodując dreszczyk emocji. „Umorzenie” to historia na pozór idealnej, szczęśliwej rodziny. Ich sielanka kończy się w momencie, w którym policjanci znajdują w domu zamordowaną matkę wraz z dziećmi. Całe podejrzenia spadają na ojca rodziny, który w powszechnej opinii jest uznawany za człowieka niezdolnego do takiego czynu. Mimo tego przyznaje się do popełnionego okrutnego czynu. W środku tej beznadziejnej wydawałoby się sytuacji bardzo szybko znajduje się mecenas Chyłka, której udaje się wydobyć informacje o żelaznym alibi podejrzanego. Cała sprawa bardzo się komplikuje kiedy podejrzany o dokonanie tego okrutnego czynu ojciec i mąż twierdzi, że jego alibi zostało sfabrykowane.

Rozwikłanie tej zagadki, ujawniające się kolejne zaskakujące wątki w tej zagadkowej sprawie, świetnie skonstruowane opisy potyczek na sali sądowej sprawiają, że choć jest to już dziewiąty tom z cyklu nie ma tutaj nudy. Książka naprawdę wciąga, relacja duetu Chyłka Zordon wciąż wkracza na kolejne tory. Ponadto w tym tomie widzimy ulubioną bohaterkę w trochę innej odsłonie. Wciąż ostrą i błyskotliwą jednak jakby delikatniejszą. Autor ujawnia nam kolejną stronę tej świetnie skonturowanej bohaterki pokazując jej kobiecą, delikatną stronę mierzącą się z ciężką chorobą, z własną słabością i piętrzącymi się w związku z tym problemami. Czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Napięcie utrzymane jest na dobrym, stałym poziomie. Pan Remigiusz Mróz z kolejnym tomem udowadnia swój poziom.

 

„Nieprawdopodobna przyjaźń” – biografia Anthony’ego Davida

Jeśli Ty i Twoi bliscy pragną poznać niezwykłą historię napisaną przez Anthony Davida pt. „NIEPRAWDOPODOBNA PRZYJAŹŃ”, przestań czytać ten opis i lepiej dodaj produkt do koszyka, bo możesz być pewny, że ciężko będzie oderwać się od tej niezwykle wciągającej historii! Główne bohaterki to dwie kobiety, przyjaźniące się od czterdziestu lat, które poznały się przypadkiem po wojnie sześciodniowej. Książka przedstawia szalone życie Rut Dajan, prowadzącej izraelski dom mody i Reymondy Tawil, palestyńskiej dziennikarki i kobiety niezależnej.

Ten fascynujący reportaż oparty na faktach, wywiadach, dziennikach i pamiętnikach dwóch kobiet z dwóch najznakomitszych rodzin swoich narodów, opowiada o roli człowieka, w pragnieniu i pokładaniu wiary na lepsze jutro w ciężkich czasach kryzysu społecznego i konfliktów, kiedy dwie waleczne i nieugięte kobiety po dwóch stronach barykady, jednoczą się i wspólnymi siłami walczą o pokój w świecie ogarniętym chaosem i starciami poglądów między ich ojczyznami. Rut i Raymonda, zrobiły coś więcej niż przeciwstawienie się narodowym tabu, wiele ryzykując pracowały razem przez dekady, zajmując się rzeczywistymi źródłami konfliktu między Izraelem a Palestyną.

Czytając opowieść o zaciętej wojnie na Bliskim Wschodzie, zapewni ona Tobie ogromne przeżycia i zapierających dech w piersiach niezwykłych chwil, wypełnionych dreszczykiem emocji, podczas czytania reportażu autorstwa Anthony Davida o nieprawdopodobnej przyjaźni dwóch wspaniałych kobiet, osiągających w swoim życiu sukces, o który zacięcie wspólnie walczyły przez długie lata, w czasie wielkich napięć i jawnych niechęci, zwaśnionych graniczących ze sobą narodów.

Biografia jest z pewnością książką ciekawą, wartą uwagi, wciągają historią długoletniej przyjaźni kobiet, które dzieli różnica wieku i zacięta wojna poglądów miedzy ich narodami, ukazują niezwykłą siłę przyjaźni, która potrafi wyjść z wielu kryzysów z podniesioną głową, oczywiście na ich drodze pojawia się ogrom przeszkód, które razem chcą przezwyciężać. Dwie kobiety o feministycznych charakterach, budują nowy lepszy świat, doprowadzając do końca na pozór nierozwiązywalny konflikt na Bliskim Wschodzie.

Książka pt. „Nieprawdopodobna przyjaźń”, dzieli się na spektakularne opowieści oparte na faktach w czterech częściach:

Część pierwsza- „z udręczonej Ziemi” (1917-1956)

Część druga- „przyjaciółki” (1957-1970)

Część trzecia- „dialog” (1970-1995)

Część czwarta- „mury” (czasy współczesne- 1995)

Autor Anthony David biograf i historyk napisał osiem książek, współpracował m.in. z palestyńskim przywódcą Sari Nusseibehem, przy jego autobiografii. Autor David, zrobił również doktorat z historii europejskiej na Uniwersytecie Chicagowskim, aktualnie mieszka w Jerozolimie.

 

Hannah Arendt – najsłynniejsza badaczka totalitaryzmów

Hannah Arendt (1906 – 1975) niemiecka filozof żydowskiego pochodzenia. Jej twórczość to głównie analiza teorii polityki. Najbardziej znana pozycja, która wyszła spod jej pióra, to „Korzenie totalitaryzmu”: obwołano ją jedną z najlepszych książek non-fiction poprzedniego wieku. Jak przystało na książki filozoficzne, nie jest to lektura lekka, ale autorka często popisuje się erudycją. Niektóre książki był pisane w angielskim, który nie był językiem ojczystym Arendt, co widać w polskich tłumaczeniach.

Biografia

Hannah Arendt urodziła się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej na początku XX wieku i jako nastolatka przeżyła I Wojnę Światową. Już w młodym wieku zaczęła czytać dzieła filozoficzne, w tym jednego z najwybitniejszych filozofów tego stulecia, Martina Heideggera, którego poznała w okresie międzywojennym na Uniwersytecie w Marburgu. Rozkwitł między nimi romans, który Heidegger szybko wygasił w obawie przed kontrowersjami. Co ciekawe, mentor Arendt później wstąpił do NSDAP i otwarcie popierał narodowy socjalizm, a mimo to pozostali oni w przyjaźni. Filozofka kilkukrotnie opuszczała Niemcy w latach przed II Wojną Światową, a w 1940 r. była internowana we Francji. Doświadczenia z tego okresu zainspirowały ją do pracy nad „Korzeniami totalitaryzmu”, które zaczęła, gdy udało jej się zbiec do USA. Zmarła w 1975 r. w Nowym Jorku.

Twórczość

Arendt była dość płodną filozofką. Oto lista jej dzieł:

– „Korzenie totalitaryzmu” (1951) – dogłębna analiza zjawiska rasizmu i imperializmu. Zawiera przemyślenia autorki na temat hitlerowskich Niemiec oraz Rosji Stalina, a także nowatorskich jak na owe czasy metod rządzenia.

– „Eichmann w Jerozolimie: rzecz o banalności zła” (1963) – w tej pozycji Arendt przygląda się procesowi złapanemu jednego z nazistowskich zbrodniarzy, którego złapano po wojnie. Książka łączy formę eseju z reportażem sądowym. Wnioski autorku na temat natury zła i swoistej bezmyślności w zbrodniczym działaniu tytułowego Eichmanna odbiły się kontrowersją, szczególnie, że analizowała ona również istotę postaw europejskich Żydów wobec Holokaustu.

– „Kondycja ludzka” (1958) – dzieło wyróżniające się w twórczości filozofki, uznawane za jedno z jej najwybitniejszych. Arendt przedstawia w nim swoją wizję Grecji klasycznej w odniesieniu do rzeczywistości XX wieku. Autorka analizuje historyczne przemiany pojęć jak praca, prywatność, wolność oraz dyskutuje na temat modeli życia (vita activa oraz vita contemplativa).

– „Korespondencja z lat 1925-1975” – zbiór listów, którymi Hannah Arendt wymieniała się z Martinem Heideggerem. Fascynująca lektura korespondencji dwóch z najwybitniejszych umysłów poprzedniego stulecia, dająca intymny wgląd ich relację.

– „Ludzie w mrocznych czasach” (1968) – antologia esejów opisująca biografie intelektualne osobistości takich jak Róża Luksemburg, Walter Benjamin, Karl Jaspers czy papież Jan XXIII.

 

 

 

Kopiowanie treści serwisu zabronione © 2019 Strona za stroną